Το νομοθετημένο γυναικείο σώμα στην σύγχρονη Πολωνία.

“Το σημαντικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε, άντρες και γυναίκες, δεν είναι να μάθουμε νέες πληροφορίες, αλλά να ξεχάσουμε τις παλιές. Το μυαλό μας είναι γεμάτο από δημοφιλείς σοφίες προηγούμενων αιώνων, τις οποίες είμαστε τρομοκρατημένοι να αφήσουμε πίσω.”

Αυτά είναι τα λόγια της Γκλόρια Στάινεμ, γυναίκα και δημοσιογράφος-ορόσημο για το φεμινιστικό κίνημα, δράσεις της οποίας έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην θέση της γυναίκας στη σύγχρονη κοινωνία, από το 1960 μέχρι και σήμερα.

Ο αγώνας όμως της Στάινεμ και άλλων σαν αυτή, των γιατρών και των επιστημόνων που καταβάλλουν αγώνα τις τελευταίες δεκαετίες να αποδείξουν ότι το δικαίωμα στην άμβλωση θα έπρεπε να είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο, κρίθηκε απαγορευτικό για την Πολωνία, κράτος-μέλος της Ευρωπαικής Ένωσης, οπισθοδρομώντας σημαντικά συγκριτικά με την αναδυόμενη κοινωνικοπολιτική και επιστημονική εξέλιξη.

Υπήρξε μία από τις ακόμη 31 χώρες διεθνώς, που υπέγραψε την διακύρηξη κατά των αμβλώσεων, την οποία προώθησαν στον ΟΗΕ οι ΗΠΑ. Η διακύρηξη, επίσης, υπογράφεται από χώρες όπως η Αίγυπτος, η Βραζιλία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμηράτα, το Ιράκ, το Νότιο Σουδάν, η Ουγκάντα, η Ινδονησία και η Λυβύη. Αξίζει να σημειωθεί, ότι πολλές από τις χώρες στην παρούσα λίστα, συγκαταλέγονται και στον κατάλογο των 20 χειρότερων χωρών για τις γυναίκες, (Women Peace and Security Index), που συντάσσει το Πανεπιστήμιο Τζόρτζταουν.

Η διακύρηξη αυτή που προωθήθηκε και υποστηρίχθηκε από τις ΗΠΑ, είναι γνωστή ως “Συναίνεση της Γενεύης”. Δημιουργήθηκε με σκοπό την προστασία των γυναικών από τις συμφωνηθείσες χώρες, χωρίς όμως την παροχή αμβλώσεων, εξυπηρετώντας την κυβέρνηση Τραμπ να στρέψει τις χώρες γύρω από τις οποίες επικεντρώνεται η εξωτερική του πολιτική, προς μία πιο συντηρητική κατεύθυνση.

Σύμφωνα με την απόφαση της Πολωνίας, στην χώρα πλεόν η άμβλωση κρίνεται ως μη νόμιμα αποδεκτή, αν η εγκυμονούσα δηλώσει δυσπλασία του εμβρύου.

Διεθνείς οργανώσεις που αφορούν την αναπαραγωγική υγεία, δηλώνουν ότι μία απόφαση σαν και αυτή, είναι ισοδύναμη με ολική απαγόρευση των αμβλώσεων, αφού οι υπολειπόμενες αιτίες, όπως η αιμομιξία ή ο βιασμός, αποτελούν μόνο το 5% των περιστατικών.

Η ΜΚΟ Akcja Demokracja (Δημοκρατική δράση), η οποία τα προηγούμενα χρόνια είχε συγκεντρώσει 200.000 υπογραφές για να αποτρέψει την τροποποίηση της νομοθεσίας περί αμβλώσεων, υποστηρίζει ότι η ετυμηγορία είναι “μια απόφαση ντροπιαστική και υπαγορευμένη από δεξιούς φονταμεταλιστές”, που συνιστά έναν “πόλεμο κατά των γυναικών”.

Ο λαός της Πολωνίας δεν άργησε καθόλου να δείξει την καθολική του δυσαρέσκεια στα νέα μέτρα, συμμετέχοντας σε καθημερινές διαμαρτυρίες σε κάθε πόλη, διακόπτοντας ομιλίες ακροδεξιών σε ρωμαιοκαθολικές εκκλησίας της χώρας.

Δεν εκλείπουν οι συγκρούσεις μεταξύ των διαμαρτυρόμενων και της αστυνομίας, με τους τελευταίους να προσπαθούν να σταματήσουν τις καθημερινές πολυπληθείς διαδηλώσεις. Την περασμένη Τρίτη, οι διαδηλώσεις έφτασαν μέχρι και το Κοινοβούλιο. Αριστεροί βουλευτές απέκλεισαν το βήμα του ομιλητή, ενώ άλλοι με πλακάτ απαιτούσαν την επαναφορά των νόμιμων αμβλώσεων.

Την ίδια στιγμή οι πολιτικές δημοσκοπήσεις δείχνουν την κατακόρυφη πτώση των υποστηρικτών του κυβερνώντος κόμματος PiS, με το ποσοστό ψηφοφόρων τους να πέφτει από το 40,5%, στο 30,5% μόλις την προηγούμενη εβδομάδα.

Διεθνείς αντιδράσεις λαμβάνουν χώρα, με σημαντικότερη αυτή της επιτρόπου αρμόδια για Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Συμβούλιο της Ευρώπης, Ντούνια Μιγιάτοβιτς που ισοστάθμισε τον νέο νόμο με παραβίαση βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αντίθετες αντιμετωπίσεις εντοπίστηκαν και από την μερίδα της ελληνικής πολιτικής, με πιο πρόσφατη δήλωση αυτή του Αλέξη Τσίπρα, προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-προοδευτική συμμαχία, ο οποίος υποστήριξε πως “η απαγόρευση των αμβλώσεων την Πολωνία, είναι μία πράξη σκοταδισμού και γυρίζει την ήπειρο μας πολλούς αιώνες πίσω.” Σημείωσε, ακόμη, ότι “είναι θλιβερό που το 2020 υπάρχουν ακόμα κράτη που πιστεύουν πως έχουν λόγο και δικαίωμα στο σώμα και τη ζωή μιας γυναίκας”. Τέλος, ανέφερε, ότι με συλλογική δράση της Ευρώπης θα πρέπει να αποφευχθεί μία τέτοια εξέλιξη εις βάρος του γυναικείου φύλου.

Είναι εμφανές ότι με την είσοδο της Ε.Ε. στην νέα δεκαετία, με πρόσφατα παραδείγματα πρώτα η Λευκορωσία και τώρα η Πολωνία, στην ήπειρο έχουν ξεκινήσει να εμφανίζονται σημάδια καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Οι κυβερνήσεις διάφορων χωρών που ισχυρίζονται ότι όπλο τους είναι η δημοκρατία, αγνοούν τις ανάγκες και τα αιτήματα των λαών τους και όχι μόνο. Επιστημονικές διαβουλεύσεις και ιατρικές παρεμβάσεις παύουν να λαμβάνονται υπόψιν, οι οποίες έχουν εκδόσει κοσμοιστορικά πορίσματα ενάντια σε τέτοιες νομοθεσίες.

Προκύπτει έτσι μία νέα μορφή βίας και σύγχρονη παρέμβαση στις προσωπικές ζωές και επιλογές του γυναικείου φύλου, υπό την ομπρέλα της πολύ παλαιάς κατασκευασμένης ηθικής, που υποβάλλεται η θήλυ μέσω του “ανώτερου φύλου”.

Σε ένα γενικότερο σύνολο που αφορά τις πολιτικές κινήσεις μίας ολόκληρης ηπείρου, μίας ηπείρου που έχει επιδείξει τάση προς τον προοδευτισμό και την ελεύθερη βούληση, ποιος μπορεί να ξέρει τι άλλο θα μπορούσε να περιμένει μια ευρωπαία πολίτης;

Ποια άλλη απαγόρευση θα υποστεί εναντίον της;

Ποια άλλη κυβέρνηση θα εισχωρήσει στον ίδιο στενό κύκλο με εκείνον των εγκληματιών επίδοξων βιαστών, επιδιώκοντας να ελέγξουν το σώμα της, το σπίτι της;